Een lui oog en binoculair zien
In de gangbare wetenschap
is men er altijd vanuit gegaan dat het binoculair zien in het eerste levensjaar ontwikkeld
moet worden. Is dat niet het geval dan bestaat de kans op het ontwikkelen van wat doorgaans
een lui oog wordt genoemd. Als oplossing wordt vaak een operatie van een lui oog gezien.
Dat je dan het probleem van een lui oog alleen "cosmetisch" oplost en het niet bij de oorzaak
aanpakt, wordt vaak over het hoofd gezien.
Door middel van visuele training is het mogelijk om
kinderen te helpen van een lui oog af te komen en echt binoculair zien te ontwikkelen.
Hieronder lichten we dat verder toe.
Je rechter oog geeft een iets andere input dan je linker
oog. In je hersenen wordt daar één beeld van gemaakt zodat je niet dubbel
ziet.
Is het beeld wat het ene oog geeft teveel afwijkend van wat het
andere geeft, dan lukt het de hersenen niet om er één beeld van maken. Dat
geeft verwarring en de "oplossing" die het lichaam bedenkt is om de beelden van één oog
te onderdrukken zodat er toch één beeld gezien wordt. Die onderdrukking van één beeld wordt bereikt
door een oog naar binnen of naar buiten weg te draaien. Je ontwikkelt dan wat wij een lui oog
noemen en/of scheel zien.
Susan
Barry is een Amerikaanse wetenschapper die
gespecialiseerd is in het bestuderen van het brein. Wetenschappers hebben lange tid
gedacht dat, wanneer binoculair zien niet in het eerste levensjaar ontwikkeld is, op
latere leeftijd het binoculair zien ook niet meer ontwikkeld kan worden. Susan Barry ondervond
aan den lijve, na een tijd lang visuele training te hebben gedaan, dat het wetenschappelijke
uitgangspunt (dat zij overigens zelf jarenlang gedoceerd had) dringend bijgesteld moest
worden. Het brein is wel degelijk in staat om zich aan te passen en op latere leeftijd
zijn er zeker nog vaardigheden te ontwikkelen ook al is de veronderstelde kritieke fase
al verstreken. Dat dit niet vanzelf en zonder oefening kan, spreekt
vanzelf. In haar boek "Fixing my gaze" beschrijft
ze de weg die ze als 48-jarige wetenschapper naar binoculair zien heeft gemaakt. Haar
ontroering en bewondering is intens op het moment dat ze voor het eerst de wereld in
zijn volle 3-dimenionale schoonheid heeft mogen ervaren.
Volgens Susan Barry heeft ongeveer 20% van de mensen niet de
beschikking over normaal binoculair zicht. Dat betekent dat een flinke groep van onze kinderen
onvoldoende vaardig is om diepte te zien. Een deel daarvan ontwikkelt wat wij een lui oog
noemen.
Op 12 juni 2011 heeft de Spaanse televisie een
documentaire uitgezonden waarin Susan Barry over haar ervaringen, en de theoretische
achtergrond daarvan, vertelt. Heel interessant voor ieder die in visuele ontwikkeling, de
ontwikkeling van kinderen en het ontstaan en de behandeling van een lui oog is geïnteresseerd.
De documentaire is deels natuurlijk in het Spaans maar het intervieuw met Susan Barry (het
komt in een paar delen in deze documentaire aan bod) is in het
Engels.
Klik hier om de documentaire te bekijken.
Mocht je vragen hebben over een lui oog en/of binoculair zien
hebben, neem dan contact met ons op zodat
wij je naar de juiste personen door kunnen verwijzen.
Fixing my gaze van Susan Barry bestellen kan door op de link
hieronder te klikken.
|